روابط جنسی - سفلیس, سوزاک,عفونت خون و ...

سفلیس, سوزاک,عفونت خون و ...

بیماریهای روابط جنسی

سفلیس

سفلیس چیست ؟

سفلیس یک بیماری منتقله از طریق جنسی است که مسئول اپیدمی های خطرناک می باشد.
علت آن یک باکتری به نام تریپونماپالیدوم است. میزان سفلیس اولیه و ثانویه در ایالات متحده آمریکا از سال 1990 تا 2000 میلادی به میزان 2/89 درصد کاهش یافته است. اگر چه میزان عفونت از 5979 مورد در سال 2000 به 6103 در سال 2001 افزایش یافت است. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری در نوامبر 2002 اعلام کرد این اولین افزایش از سال 1990 به بعد می باشد.

نگرانی روز افزون در این مورد است که سفلیس احتمال انتقال ( ایدز ) را 5-3 برابر افزایش می دهد.

سفلیس چگونه منتقل می شود ؟

باکتری سفلیس بسیار شکننده است و عفونت اغلب از طریق تماس جنسی با فرد آلوده منتقل می

شود. باکتری از طریق زخم های اولیه که فرد آلوده به پوست، غشاء مخاطی نواحی تناسلی، دهان یا مقعد شریک جنسی غیرآلوده منتقل می گردد. همچنین از طریق پوست گسسته سایر نواحی بدن نیز منتشر می شود. به علاوه زنان باردار مبتلا به سفلیس می توانند باکتری را به جنین خود منتقل نموده و نوزاد با مشکلات شدید مغزی و فیزیکی در نتیجه این عفونت، متولد گردد.

علائم سفلیس

بیماری باعث ایجاد یک زخم در محل عفونت می گردد. باکتری با گذشت زمان موجب آسیب به ارگان های زیادی می شود. متخصصین سیر بیماری را به چهار مرحله اولیه ، ثانویه، پنهان ، ثالثیه، تقسیم می نمایند. یک فرد آلوده که درمان نشود، طی دو مرحله اول باعث انتقال عفونت به دیگران می گردد که اغلب یک یا دو سال به طول می انجامد. در مراحل پایانی ، یک سفلیس درمان نشده مسری نیست ولی باعث مشکلات قلبی جدی، اختلالات ذهنی، کوری، اختلالات عصبی و مرگ
می گردد.

سفلیس اولیه

علامت اولیه سفلیس، زخمی به نام شانکر می باشد. شانکر 10 روز تا 3 ماه بعد از آلودگی ایجاد می شود اما اغلب در 6-2 هفته اول بروز می نماید. چون شانکر ممکن است بدون درد باشد و یا داخل بدن ایجاد شود بیماران به آن توجهی نمی کنند. شانکر اغلب در قسمتی از بدن که در تماس با زخم شریک جنسی آلوده بوده ظاهر می شود . این قسمت ها شامل آلت تناسلی مردانه و زنانه می باشد

شانکر همچنین می تواند به مدخل رحم ، زبان ، لبها و دیگر اعضای بدن نیز انتشار یابد.

شانکر با یا بدون دارو در طی چند هفته ناپدید می شود. در صورت عدم درمان طی مراحل اولیه حدود 3/1 افراد وارد مرحله مزمن می شوند.

سفلیس ثانویه

یک لکه پوستی با زخم قهوه ای به اندازه یک سکه کوچک نشانه مرحله مزمن سفلیس می باشد.
این لکه پوستی 6-3 هفته بعد از ظهور شانکر در هر قسمتی از بدن ظاهر می شود. اگر چه این لکه ممکن است کل بدن را درگیر نماید، اغلب در کف دست و پا ظاهر می شود. به علت حضور باکتری فعال در زخم ها هرگونه تماس جنسی یا غیرجنسی منجر به انتشار عفونت می شود. لکه پوستی در طی چندین هفته یا ماه بهبود می یابد.

دیگر علائم عبارتند از : تب خفیف، خستگی ، سردرد، گلودرد، ریزش موی ناحیه ای و تورم غدد لنفاوی در سراسر بدن بیمار. این علامت می توانند بسیار خفیف بوده و مانند شانکر در طی درمان ناپدید شوند. علائم سفلیس ثانویه ممکن است طی یک تا دو سال از بیماری ظهور یافته و سپس ناپدید شوند.

سفلیس نهفته

در صورت عدم درمان ، فرد وارد مرحله نهفته بیماری می شود. در این مرحله مسری نیست و علائمی نیز ندارد.

سفلیس ثالثیه

حدود یک سوم از افرادی که در مرحله ثانویه بیماری قرار دارند وارد مرحله پر عارضه ثالثیه می شوند.
در این مرحله باکتری به ارگان هایی نظیر قلب، چشم ها، سیستم عصبی، استخوان ها، مفاصل و سایر نقاط بدن صدمه می رسانند. ممکن است این مرحله چندین سال و حتی برای دهه ها به طول بیانجامد.

این مرحله از بیماری ممکن است منجر به بیماریهای مغزی، کوری و دیگر مشکلات عصبی، مشکلات قلبی و مرگ منتهی گردد.

تشخیص

گاهی اوقات سفلیس « مقلد بزرگ » نامیده می شود. زیرا علائم اولیه بیماری مشابه بسیاری از بیماری های دیگر است. افراد فعال از نظر جنسی با ظهور هرگونه ضایعات پوستی و زخم ناحیه تناسلی باید بلافاصله به پزشک مراجعه نمایند.

افرادی که به سبب دیگری بیماری های منتقله جنسی « نظیر سوزاک » تحت درمان هستند باید از نظر سفلیس نیز تست شوند.

روش های تشخیص سفلیس

- شناخت علائم و نشانه ها ی بیماری

- آزمایش نمونه خون

- شناسایی باکتری از طریق میکروسکوپ

تست خون شواهدی از عفونت را آشکار می سازد اگر چه گاهی اوقات تا سه ماه بعد از آلودگی به طور کاذب منفی می شود. موارد مثبت کاذب نیز در برخی موارد رخ می دهند.

درمان

متأسفانه به علائم اولیه بیماری خفیف هستند و بسیاری از بیماران در ابتدای سیر بیماری درمان نمی شوند.

پزشک اغلب بیمار را با تزریق پنی سیلین درمان می نماید و در بیماران حساس به پنی سیلین از آنتی بیوتیک های دیگر استفاده می شود.
برخی بیماران به دوز معمولی پنی سیلین پاسخ نمی دهند. بنابراین در این بیماران مهم است که تست های مکرر خونی جهت اطمینان از نابودی باکتری صورت گیرد.

بیماران مبتلا به سفلیس عصبی نیاز به تکرار تست دو سال بعد از درمان اولیه دارند. در تمامی مراحل سفلیس، درمان صحیح و کافی بیماری را درمان می نماید. اما در سفلیس ثالثیه صدمات ارگان برگشت پذیر نخواهند بود.

تأثیر سفلیس بر زنان باردار

یک زن باردار مبتلا به سفلیس فعال و درمان نشده می تواند عفونت را به جنین منتقل سازد. به علاوه میزان سقط جنین در زن مبتلا به آلودگی حاد در حدود 50-25 در صد می باشد.

برخی از نوزادن مبتلا به سفلیس مادرزادی ممکن است در هنگام تولد علامت دار باشند. اما بسیاری از علائم بعد از گذشت 2 هفته تا سه ماه ظاهر می شوند. این علائم شامل موارد زیر می باشند.

- زخمهای پوستی - ضعف و گریه خشن - کم خونی

- ضایعات التهابی پوست - کبد و طحال متورم - بدشکلی های مختلف

- تب - پوست زرد(یرقان)

زخم های مرطوب این نوزادان معمولاً مسری هستند.

ندرتاً علائم بیماری در دوران شیرخواری بروز نمی نماید و در سنین نوجوانی با علائم مراحل نهایی سفلیس نظیر صدمات استخوانی، دندانها، چشم ها، گوش ها و مغز خود را نشان می دهد.

عوارض سفلیس

باکتری سفلیس اغلب در طی مراحل اولیه عفونت به سیستم عصبی تهاجم می نماید. تقریباً نزدیک به 7-3 درصد بیماران درمان نشده به سفلیس عصبی مبتلا می گردند. زمان بین ایجاد عفونت تا بروز علائم سفلیس بیشتر از 20 سال می باشد. در برخی مبتلایان به سفلیس عصبی هیچ علامتی دیده نمی شود. در برخی به علت التهاب مغزی سر درد، سفتی گردن و تب ایجاد می گردد و برخی بیماران به صرع مبتلا می شوند.

در بیمارانی که عروق خونی مورد تهاجم قرار گرفته اند. علائم سکته مثل بی حسی ، ضعف و مشکلات بینایی دیده می شود. در صورت ابتلای بیماران ایدزی به سفلیس عصبی، درمان مشکل و سیر بیماری بسیار متغیر می باشد.

پیشگیری

- اجتناب از هرگونه تماس با زخم های عفونی و دیگر بافت های نظیر مایعات بدن

- مصرف کاندوم مردانه ( لاتکس ) در مقاربت جنسی

- تشخیص و درمان سریع در بارداری بهترین راه پیشگیری سفلیس مادرزادی می باشد و به عنوان یکی از تستهای مراقبت قبل از زایمان صورت می گیرد.

سوزاک

سوزاک یک بیماری عفونی قابل درمان و منتقله از طریق تماس جنسی می باشد که علت آن باکتری نیسر یا گونوره است. این باکتری می تواند مجاری تناسلی، دهان و رکتوم را در هر دو جنس درگیر نماید. در زنان مدخل رحم، سرویکس ، اولین محل عفونت می باشد. انتشار بیماری به رحم و لوله های فالوپ منجر به التهابی لگن یاPID می شود.

بیماری التهابی لگن سالانه بیش از یک میلیون زن را در این کشور مبتلا می سازد و در 10 درصد زنان باعث حاملگی نابجا و نازایی می گردد. در سال 2002 میلادی 351852 مورد سوزاک به مرکز کنترل بیماری پیشگیری (CDC) گزارش شده است. در ایالات متحده آمریکا تقریباً 75 درصد از کل موارد گزارش شده سوزاک در افراد بین 29- 15 سال بوده است. بیشترین میزان عفونت اغلب در زنان بین سنین 19-15 سال و در مردان بین سنین 24-20 سال می باشد.

علائم

باکتری در مایع منی و واژن بوده و منجر به ایجاد ترشح می گردد. علائم اغلب بین 10-2 روز بعد از تماس جنسی با یک فرد آلوده نمایان می شوند. در زنان علائم اولیه سوزاک اغلب خفیف است. در گروه کوچکی از افراد ممکن است عفونت برای چندین ماه بدون علامت باقی بماند.

علائم در زنان عبارتند از :

- خونریزی به دنبال تماس جنسی از طریق مهبل

- احساس درد و سوزش هنگام ادرار

- ترشحات زرد رنگ یا خونی مهبل

برخی علائم پیشرفته که نشانگر بیماری التهابی لگنی می باشند. عبارتند از انقباض عضلانی و درد، خونریزی در بین خونریزی های ماهیانه ، استفراغ یا تب

مردان علائم بیشتری دارند که عبارتند از :

- خروج دردناک چرک سفید ، زرد یا سبز از آلت تناسلی

- احساس سوزش حین ادرار

- تورم بیضه ها

علائم عفونت رکتوم عبارتند از : ترشحات ، خارش ، خارش مقعد، حرکات روده دردناک همراه با وجود خون تازه در مدفوع

علائم معمولاً 5-2 روز بعد از عفونت ظاهر می شوند اما می تواند بعد از 30 روز ظاهر گردد.

علائم

مراقبین بهداشتی معمولاً سه تکنیک آزمایشگاهی را در تشخیص سوزاک به کار می برند.

- رنگ آمیزی مستقیم نمونه ها برای باکتری

- تشخیص DNA یا ژن های باکتری در ادرار

- رشد باکتری در کشت های آزمایشگاهی

بسیاری از کارکنان بهداشتی ترجیحاً بیش از یک روش تشخیصی به کار می برند و احتمال تشخیص صحیح را افزایش می دهند. تست رنگ آمیزی شامل یک لام از ترشحات آلت تناسلی مردانه یا مدخل رحم و سپس رنگ آمیزی آن می باشد. سپس از دید میکروسکوپی جهت جستجوی باکتری باکتری بر روی لام استفاده می شود. شما اغلب می توانید هنگامی که در مطب یا کلنیک هستید نتایج تست را به دست آورید. این تست در مردان کاملاً دقیق است ولی در زنان مناسب نیست. فقط در نیمی از زنان مبتلا به سوزاک نتایج رنگ آمیزی مثبت می شود.

اغلب موارد کارکنان بهداشتی از سواب های رحمی یا مدخل رحمی جهت تست تشخیصی ژن باکتری استفده می نمایند. این تست دقیق تر از کشت باکتری می باشد.

در کشت آزمایشگاهی، یک نمونه از ترشحات درون ظرف کشت قرار گرفته برای مدت 2 روز انکیوبه می شود تا به باکتری اجازه رشد داده شود. حساسیت این تست وابسته به مکانی است که نمونه گرفته شده است.

کشت نمونه مدخل رحمی تقریباً در 90 درصد موارد عفونت را تشخیص می دهد. کشت همچنین اجازه تست برای باکتری های مقاوم به دارو را نیز می دهد.

درمان

مراقبین و کارکنان بهداشتی اغلب یک تک دوز از آنتی بیوتیک های زیر را جهت درمان سوزاک تجویز می نمایند.

· Cefexime

· Ceftriaxone

· Ciprofloxacin

· Ofloxacin

· Levofloxacin

در صورت بارداری یا سن کمتر از 18 سال نباید سیپروفلوکساسین یا افلوکساسین مصرف نماید.

پزشک معالج شما می تواند بهترین و بی خطر ترین آنتی بیوتیک را برای شما تجویز نماید. سوزاک و کلامیدیا، دیگر بیماری شایع منتقله از طریق تماس جنسی، اغلب همزمان فرد را آلوده می نمایند.
بنابراین پزشکان اغلب یک ترکیب آنتی بیوتیکی نظیر سفتریاکسون و داکسی سیکلین یا آزیترومایسین را تجویز می نماید و هر دو بیماری را درمان می کنند.

اگر شما مبتلا به سوزاک هستید، همه شرکای جنسی شما چه علامتدار و چه بدون علامت باید تست شده و در صورت آلودگی درمان شوند.

پیشگیری

مطمئن ترین راه جلوگیری برای بیماری های منتقله از طریق جنسی، پرهیز از تماس جنسی مشکوک می باشد. با استفاده از کاندوم های لاتکسی به طور مستقیم و دائمی در طی فعالیت جنسی مقعدی یا مهبلی احتمال ابتلا به سوزاک و عوارض آن کاهش می یابد.

عوارض

در عفونت های سوزاک درمان نشده : باکتری در مجاری تناسلی انتشار می یابد و به ندرت از طریق جریان خون، مفاصل، دریچه های قلبی و مغز را دچار عفونت می نماید.

شایعترین نتیجه سوزاک درمان نشده، بیماری التهاب لگن، عفونت شدید مجاری تناسلی، می باشد. این بیماری اغلب بلافاصله بعد از خونریزی ماهیانه رخ می دهد. بیماری التهاب لگن باعث ایجاد بافت اسکاری در لوله های تخمدانی می گردد و اگر لوله ها به طور نسبی تنگ شوند ممکن است تخمک بارور نتواند از این طریق به رحم باز گشته و در این صورت احتمال تلقیح جنین در لوله و بارداری نابجا افزایش می یابد. این عارضه جدی باعث سقط جنین و یا مرگ مادر می گردد. در مردان سوزاک منجر به اپیدیدیمیت، شرایط دردناک در بیضه ها می شود که در صورت عدم درمان منجر به ناباروری و درگیری غدد پروستات می گردد.

به ندرت سوزاک درمان نشده از طریق خون به مفاصل انتشار و منجر به التهاب مفاصل می شود که یک عارضه بسیار جدی است. ابتلا به عفونت سوزاک احتمال ابتلا به ایدز را افزایش می دهد. لذا این نکته بسیار مهم است که فرد خود را در برابر این بیماری محافظت نماید و یا در صورت آلودگی به بیماری سریعاً تحت درمان قرار گیرد.

انتقال عفونت به نوزادان یا اطفال

اگر شما در بارداری مبتلا به سوزاک هستید، ممکن است عفونت را به فرزندتان انتقال دهید. این انتقال هنگام عبور نوزاد از کانال زایمان یا در طی حاملگی صورت می گیرد. مراقبین بهداشتی از طریق کاربرد قطره نیترات نقره یا دیگر داروهای چشمی می توانند از عفونت چشم فرزند شما جلوگیری نمایند.

به علت ریسک عفونت سوزاک برای شما و فرزنداتان متخصصین پیشنهاد می کنند که زنان حامله طی مراقبت های قبل از تولد حداقل یکبار جهت بررسی آلودگی به سوزاک تست شوند.

عفونت خون

عفونت خون وضعیتی است که در آن بدن با یک عفونت جدی می جنگد، اگر شما در وضعیت سپسیس قرار بگیرید، در وضعیت کاهش فشار خون که به آن شوک می گویند خواهید بود. این وضعیت یا بدلیل سیستم های دفاعی بدن شما و یا بدلیل مواد سمی که توسط عوامل عفونی مثل باکتری، ویروس و یا قارچ ها ایجاد می شود، حاصل گردد.

افرادی که در ریسک این مشکل هستند:

1. افرادی که سیستم ایمنی بدنشان بدلیل بیماری های مختلف مثل سرطان یا ایدز از کار افتاده است.

2. افرادی که سیستم ایمنی آنها هنوز کامل نشده، مثل بچه های خردسال که دچار عفونتی می شوند ولی بطور کامل و درست درمان نمی شوند. در این گونه بچه ها باید به محض مشاهده علائم عفونت مثل تب ، آنتی بیوتیک شروع شود و در صورت لزوم در بیمارستان بستری شوند.

3. افراد بسیار پیر که یک بیماری طولانی و زمینه ای مثل دیابت دارند. تعداد افرادی که بدلیل عفونت خون در 20 سال گذشته مرده اند 2 برابر شده است. این بدلیل افزایش تعداد افرادی که سپسیس دارند می باشد.

یکی از دلایل افزایش مرگ و میر ناشی از عفونت خون این است که پزشکان شروع به درمان سرطانها و پیوند اعضاء کرده اند و در این درمانها از داروهایی استفاده می شود که سیستم ایمنی را تضعیف می کند.

در نهایت بدلیل افزایش استفاده آنتی بیوتیک ها به صورت وسیع برای بیماریهایی که باکتریایی نیست و ویروسی بوده و نیازی به آنتی بیوتیک ندارند تعداد زیادی از باکتری ها نسبت به آنتی بیوتیک های متفاوت مقاوم شده اند. این باعث سخت شدن درمان عفونت خون یا همان سپسیس شده است.

دلیل سپسیس

میکروبهای زیادی می توانند باعث عفونت خون شوند که از بین آنها باکتری ها مهمتربن عامل هستند عفونت ریه (Pneumonia) عفونت مثانه کلیه ( UTI) و عفونت پوست (Cellulit) عفونت های شکمی مثل آپاندیسیت و یا عفونتهای مناطق دیگر مثل مننژیت می توانند منتشر شده و به سپسیس تبدیل شوند. عفونتهای بعد از جراحی ها هم می توانند باعث Sepsis ( سپسیس ) شون

چه کسانی در خطر هستند ؟

افراد بسیار جوان و بسیار پیر
هر کسی که پیوند انجام داده باشد.
کسانی که شیمی درمانی می شوند و اشعه می گیرند.
افرادی که بیماریهای طولانی مدت دارند مثل ایدز یا دیابت
افرادی که آسیب ها و یا سوختگی های شدید دارند
افرادی که دارای عفونت هستند
مننژیت
سلولیت ( عفونت پوست )
عفونت دستگاه ادارای (UTI)
آپاندیس پاره شده

علائم سپسیس

1. در بیمار دچار سپسیس حرارت بدن طبیعی ، بالا و گاهی پائین می باشد.

2. می تواند لرز داشته باشد.

3. افزایش ضربان قلب و تنفس دارد.

4. کاهش سطح هوشیاری ، هذیان و گیجی ممکن است مشاهده شود.

5. گاهی افرادی که دچار سپسیس می شوند، روی پوستشان Rash ( خونریزی های کوچک زیر پوستی ) دیده می شود که هم می تواند بصورت تغییر رنگ پوست و هم بصورت نقطه های کوچک قرمز باشد.

6. همچنین می تواند دچار درد در مفاصلی مثل ستون مهره ها، مچ دست، ران، آرنج و زانو شود.

چه وقت باید با پزشک مشورت کرد ؟

اگر هر کدام از علائم سپسیس را مشاهده کردید و یا در هر کدام از وضعیت های زیر بودید با پزشک خود تماس بگیرید.

1. در حال شیمی درمانی و یا در حال گرفتن اشعه هستید.

2. پیوند عضو شده باشید

3. ایدز داشته باشید

4. نگران اینکه سپسیس داشته باشید و علائم آن را هم داشته باشی

چه وقت به بیمارستان مراجعه کنید ؟

1. در کودک زیر 60 روز که تب، بیحالی، کاهش اشتها، تغییر در رفتار طبیعی، راش غیر معمول دارد.

2. اگر یکی از اعضاء خانواده دچار اختلال سطح هوشیاری ، افزایش ضربان قلب، افزایش تنفس ، تب ، لرز، راش شد با پزشک خود تماس بگیرید یا به اورژانس بیمارستان مراجعه کنید.

معاینات و آزمایشات

در بیمارستان پزشک ممکن است انواع آزمایشات و معاینات را انجام دهد.

1. آزمایش خون بوسیله یک سوزن که در ساعد یا بازو وارد شده و مقداری خون در چند لوله آزمایش می گیرد و آزمایش انجام شده که آیا تعداد گلبولهای سفید بالا رفته یا نه ؟

2. ممکن است خون به آزمایشگاه فرستاده شده و در محیط های مخصوص کشت داده شود تا ببینند که آیا باکتری رشد می کند یا نه ؟ معمولاً جواب آزمایش 24 ساعت بعد مشخص
می شود به این کار کشت خون یا (Blood Culture) می گویند.

3. ممکن است از مخاط ، ادرار ، مایع نخاع و یا مواد درون آبسه نمونه گیری شود تا میکروب را درون آنها مشاهده کنند.

برای بدست آوردن ادرار پاک و برای بررسی آن یک لوله قابل ارتجاع به نام « فولی » را از طریق مجرای ادراری وارد مثانه می کنند.

برای گرفتن مایع نخاعی پوست را پاک می کنند و از قسمت پائین کمر یک سوزن را وارد فضای بین مهره ای می نمایند و مایع را می گیرند بطوریکه به نخاع آسیب
نمی رسد. چرا که آن محلی که مایع گرفته می شود، پائین تر از جایی است که نخاع تمام شده، گاهی ممکن است یک احساس برق گرفتگی در پاها احساس شود که بدلیل برخورد سوزن با ریشه های عصبی است ولی معمولاً این حسها در ظرف چند دقیقه برطرف می شود. اگر سوزن در محل صحیح وارد شده باشد مایع نخاع از آن خارج شده و در لوله ها جمع آوری می شود تا روی آن آزمایشات لازم انجام بشود. ممکن است برای گرفتن مایع نخاع بچه شما، پرستار مجبور باشد که بچه را در وضعیت خاصی قرار دهد و کمر را خم کند و یا اینکه از شما درخواست شود که اتاق را ترک کنید. تستهای دیگری که ممکن است درخواست شود،یک عکس رادیولوژی سینه برای عفونت ریه و یک سی تی اسکن شکم برای عفونت شکم باشد. سی تی اسکن بدین صورت است که مریض به پشت خوابیده و وارد دستگاهی لوله ای شکل می شود و دور تا دور مریض دستگاههایی وجود دارد که از فرد عکس می گیرند. در حین عکس برداری ممکن است پزشک رادیولوژیست ماده حاجب را درون رگ شما تزریق کند تا در عکس اجزاء شکم بهتر و دقیقتر دیده شوند، در حین تزریق ممکن است احساس خارش، قرمز شدن پوست، حالت تهوع و مشکلاتی از این قبیل پیدا کنید که خیلی سریع برطرف می شود. سی تی اسکن یک سری عکس های رادیولوژی است که از زوایای مختلف گرفته شده و بوسیله کامپیوتر کنار هم قرار داده می شود تا بتوان اجزاء درون شکم را دید. معمولاً یک رادیولوژیست نتیجه سی تی اسکن را می خواند و برای پزشک شما یاداشت
می گذارد، اگر عکس دیر وقت گرفته شود ممکن است برای گرفتن جواب رادیولوژیست یک روز معطل شوید. در بیمارستان ممکن است شما تحت نظارت قلبی قرار بگیرید به این صورت که دایره های پلاستیکی را روی سینه شما می چسبانند و این وسائل توسط سیمهایی به یک دستگاه متصل است که آن دستگاه وضعیت کار قلب شما را نشان می دهد. اگر کودک خردسال شما بخواهد برای سپسیس بررسی شود یا نه تمام کارهای بالا را برای او انجام داد.

درمان عفونت خونی:

درمان در خانه :

سپسیس یک اورژانس پزشکی است که درمان آن باید در بیمارستان و یا حتی در بخش مراقبت های ویژه انجام شود.

درمان دارویی :

1. شاید لازم باشد برای شما اکسیژن گذاشته شود که بدین صورت که ماسکی روی دهان شما گذاشته شده و یا از طریق لوله ای از کنار بینیتان، به شما اکسیژن داده می شود.

2. طبق نتایج تستها، پزشک دارو تجویز می کند که می تواند شامل آنتی بیوتیک هائی که از طریق وریدی داده می شوند باشد. معمولاً از آنتی بیوتیکهایی استفاده می شود که طیف وسیعی از باکتری ها را از بین می برند چون معمولاً معلوم نیست که کدام باکتری باعث بیماری شده است. به محض اینکه جواب کشت خون، نوع باکتری را معلوم کرد، پزشک
آنتی بیوتیک مخصوص آن باکتری را تجویز می کند ممکن است دستور تزریق محلول نمکی وریدی را بدهد تا حجم خون را افزایش دهد.

پزشک معمولاً تا زمانی که جواب کشت خون شما حاضر شود شما را در بیمارستان بستری کند. اگر حال شما خیلی بد باشد شاید در بخش مراقبت های ویژه بستری شوید و از پزشکان دیگر در مورد شما نظر خواهی شود.

اگر نتایج آزمایشات عفونت شکمی را نشان دهد معمولاً بوسیله سوزن یا جراحی کشیده و خارج می شود. تحقیقاتی که در 20 تا 30 سال گذشته در مورد درمان سپسیس انجام شده به نتیجه ای نرسیده ولی محققان همچنان با جدیت در حال کار هستند تا داروهای مؤثری را برای درمان سپسیس کشف کنند و سعی در این است تا سیستم ایمنی را تقویت کرده تا در برابر میکروبها پاسخ مناسب را بدهد. داروهای جدید در آینده ای نزدیک در دسترس خواهند بود.

پیش آگهی

پیش آگهی بستگی به سن و وضع سلامتی گذشته فرد دارد.

اگر فرد شخص پیری با بیماریهای زیادی باشد، سیستم ایمنی او خوب کار نکند و عفونت خون پیشرفته ای داشته باشد احتمال مرگش حدوداً 80% است.

برعکس اگر فرد سالم ، بدون بیماری زمینه ای باشد احتمال مرگ کمتر از 5% است.

روی هم رفته احتمال مرگ در سپسیس 40% است البته باید خاطر نشان کرد که پیش آگهی به زمانی که تشخیص و درمان انجام می شود و تأخیر در اینها هم بستگی دارد. هرچه سریعتر درمان شروع شود، نتیجه بهتری خواهیم داشت.

| + | نظرات (1) | ارسال به دوستان
نوشته شده توسط saeid3k در جمعه 16 فروردين 1387 ساعت 02:18

مطلب 18 از 54
مطلب قبل | مطلب بعد