• کمبود میل جنسی. میل و شور جنسی در خانمها کاهش می یابد. این نوع متداول ترین ناتوانی جنسی در خانم ها به شمار می رود.
• اختلال در تحریک پذیری و برانگیختگی جنسی. میل و شور جنسی در خانمها وجود دارد، اما توانایی تحریک شدن را از دست می دهد.
• اختلالات ارگاسم. برای رسیدن به حالت ارگاسم دچار مشکل می شوند، حتی پس از سکسی طولانی.
• درد جنسی. تحریک شدن و نزدیکی جنسی خانمها با درد همراه شده باشد.

• فیزیکی:  عوامل فیزیکی که ممکن است باعث به وجود آمدن ناتوانی جنسی شوند شامل ورم مفاصل، مشکلات ادراری، جراحی و آسیب دیدگی لکن، خستگی، سردرد و اختلالات عصبی می باشد. بعضی داروها مثل داروهای ضد افسردگی، فشارخون، آنتی هیستامین و داروهای مخصوص شیمی درمانی می تواند باعث کاهش میل جنسی و ناتوانی در رسیدن به حالت ارگاسم شود.
• هورمونی:  در دوران میانسالی، یائسگی کارایی جنسی خانم ها را تحت تاثیر قرار می دهد. کمبود استروژن بعد از یائسگی در واکنش جنسی شما و همچنین در دستگاه تناسلیتان تغییراتی ایجاد می کند. پوست روی دستگاه تناسلی نازک تر شده و این مسئله باعث باریک تر شدن دهانه ی واژن میشود، به خصوص اگر فعالیت جنسی نداشته باشید. همچنین برجسته و لیز شدن مهبل در طی تحریک جنسی کندتر انجام می گیرد. این عوامل باعث میشود که رابطه ی جنسی دردآور شده و رسیدن به ارگاسم کندتر صورت گیرد.
• روحی و اجتماعی:   عوامل روحی و روانی که باعث مشکلات جنسی میشود شامل مشکلات عاطفی مثل اضطراب، افسردگی و استرس و همچنین سابقه سوء استفاده ی جنسی می باشد. ممکن است برای شما ایفای نقش ها و کارهای مختلف مثل کار در بیرون، کار خانه، مادر بودن و مراقبت از والدین سالخورده، دشوار به نظر بیاید. سن و سلامتی همسر، احساس شما نسبت به او و نظر شما نسبت به بدن خودتان و همسرتان عوامل دیگری هستند که ممکن است باعث به وجود آمدن مشکلات جنسی شوند. عوامل فرهنگی و مذهبی نیز در این زمینه بسیار موثر می باشند.

درست است که تغییرات فیزیکی با بالا رفتن سن روی تمایلات جنسی شما تاثیر می گذارد، اما بدانید این تغییرات باعث اذیت هیچکس نمی شود، به جز دسته ای از خانم ها که فکر می کنند این تغییرات روی کارایی جنسی و صمیمیت آنها در رابطه شان تاثیر منفی می گذارد.